ابن سعد ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
313
الطبقات الكبرى ( فارسي )
( 1 ) موهاى مرا سپيد كرد و حال آنكه همسالان من موهايشان سپيد نشده است و سرم چون نخلهاى لخت است لفقد المصطفى بالنّور حقّا * رسول اللّه ما لك من ضريب در فقدان آن كسى كه براى نور حق برگزيده شده است . رسول خدا كه تو را همتايى و مانندى نيست كريم الخيم أروع مضرحىّ * طويل الباع منتجب نجيب آن كس كه بزرگ منش و شجاع و سرور و بخشنده و برگزيده و نژاده است ثمال المعدمين و كلّ جار * و مأوى كلّ مضطهد غريب پناهگاه بينوايان و همه پناهندگان و درماندگان غريب فإمّا تمسن فى جدث مقيما * فقدما عشت ذا كرم و طيب اكنون اگر چه در گور قرار گرفتى ، ولى از دير باز با كرم و خوشخويى زيستى و كنت موفّقا فى كلّ أمر * و فيما ناب من حدث الخطوب در هر كارى پيروز كار بودى و در پيشآمدها و گرفتاريها نيز . همچنين صفيّه دختر عبد المطلّب اين ابيات را سرود : عين جودى بدمعة تسكاب * للنّبىّ المطهّر الأوّاب اى چشم من ، با اشك ريزان خود بر پيامبر پاكيزه و خداجوى بگرى و اندبى المصطفى فعمّى و خصّى * بدموع غزيرة الأسراب بر مصطفى گريه و ندبه كن ، بيشتر از همگان با اشكهاى جارى و ريزان عين من تندبين بعد نبىّ * خصّه اللّه ربّنا بالكتاب اى چشم من ، پس از پيامبرى كه خداوند ما او را با كتاب خود مخصوص داشته است ، بر چه كسى مىگريى ؟ فاتح خاتم رحيم رؤوف * صادق القيل طيّب الأثواب پيامبر گشاينده و خاتم و مهربان و بخشندهء راست گفتار نيكو خصال مشفق ناصح شفيق علينا * رحمة من إلهنا الوهّاب بر آن مهربان خير خواه مهرورز كه رحمتى از سوى خداوند بخشنده بود رحمة اللّه و السّلام عليه * و جزاه المليك حسن الثّواب سلام و رحمت خدا بر او باد و پروردگار پسنديدهترين پاداش را به او دهاد .